Okumayı öğrenmek: bilim yöntem hakkında ne söylüyor
Okuma yöntemleri onlarca yıldır kamuoyu tartışmasında karşı karşıya. Bu tartışmanın Nisan 2000'den beri sayısal bir dayanağı var: 1997'de Amerikan Kongresi'nin yetkisiyle kurulan National Reading Panel'in sentezi, sistematik kod çözme öğretiminin etkisini 0,41 standart sapma olarak ölçüyor; anaokulunda veya ilkokulun ilk yılında (CP) başladığında bu etki 0,55'e çıkıyor (National Reading Panel, 2000). 2023'te yayımlanan 333 çalışmalık bir sentez, bundan en çok kimin kazandığını gösteriyor: okumakta zorlanan öğrenciler (Burns, Duke ve Cartwright, 2023).
38 deney üzerine kurulu bir hüküm
Teaching Children to Read raporu Nisan 2000'de yayımlanır. Kod çözme konusunda literatür taraması 1970'ten bu yana yayımlanan 1 373 çalışmayı elekten geçirdi; 38'i panelin yöntem ölçütlerini karşıladı, bu da öğrenci grupları arasında 66 karşılaştırma sağlamaya yetti. Her karşılaştırma, harfler ve sesler arasındaki ilişkilerin sistematik öğretimini başka bir yaklaşımla karşı karşıya getiriyor (National Reading Panel, tam rapor, 2000).
Bu bölümün sonuçları 2001'de Review of Educational Research'te Linnea Ehri, Simone Nunes, Steven Stahl ve Dale Willows tarafından yayımlandı: programın sonunda ölçülen ortalama etki 0,41 standart sapma (Ehri et al., 2001). Standart sapma, müdahaleler arası karşılaştırma birimi olarak kullanılıyor; panel bu etkiyi orta düzeyde sayıyor.
38 çalışma yaklaşık 5 ile 12 yaş arasındaki öğrencileri kapsıyor, çoğunlukla normal sınıflarda, öncesi ve sonrası testlerle (National Reading Panel, 2000). İncelenen programlardan birkaçı İngilizce eğitim veren okullarda yaygın, Jolly Phonics veya Reading Mastery gibi.
Kod çözmenin yaptığı ve yapmadığı şeyler
0,41 ortalamasının arkasında ölçümler değişiyor. Kazanımlar düzenli kelimelerde 0,67 standart sapmayla zirveye çıkıyor; anlamsız harf dizileri olan sözde kelimelerde 0,60. Anlama 0,27, sesli okuma 0,25 ilerliyor; iki değer de sıfırın üstünde (National Reading Panel, 2000).
Panel bir koşulun da altını çiziyor: harf-ses ilişkilerinde kalıp bunları uygulamaya koymayan programlar az etki elde ediyor; asıl hedef metin okuma olarak kalıyor (National Reading Panel, 2000). Daha büyük öğrencilerde kod çözmedeki ilerlemeye anlamada belirgin bir iyileşme eşlik etmiyor.
Sınıfta bu, birbirine bağlı iki aşama demek: kodun açık öğretimi ve öğrencilerin okuyup yazdığı metinlerde bu kodun kullanımı.
Erken başlamak etkiyi ikiye katlıyor
Anaokulunda ve ilkokulun ilk yılında (CP), ortalama etki 0,55 standart sapmaya ulaşıyor; öğretim ancak CP'den sonra başladığında 0,27'ye düşüyor (National Reading Panel, 2000). Rapor, erken başlamanın ve iki üç yıl sürdürmenin değerli olduğu sonucuna varıyor.
Panel öğretim biçimlerini de karşılaştırdı. Birebir özel ders 0,57 standart sapma gösteriyor; tüm sınıf 0,39'da kalıyor. Bu biçimler arasındaki farklar istatistiksel olarak anlamlı değil (National Reading Panel, 2000).
Yani iki üç yıl sürdürülen sistematik bir sınıf öğretimi, birebir özel dersle karşılaştırılabilir bir etki üretiyor (National Reading Panel, 2000). Başlamak için özel bir düzenek gerekmiyor.
Önce zorlanan öğrenciler
Sosyal çevreye göre sınıflandırılan karşılaştırmalarda etki, dezavantajlı çevreden gelen çocuklarda zirveye çıkıyor: 0,66 standart sapma; orta düzey çevreden çocuklarda 0,44 (National Reading Panel, 2000). Okumakta zorlandığı belirlenen çocuklarda kelime okumayı belirgin biçimde iyileştiriyor; metin işlemedeki kazanımlar daha küçük.
Burns, Duke ve Cartwright'ın 2023'te School Psychology'de yayımlanan sentezi, 26 meta-analizden gelen 333 çalışmayı yeniden inceledi: okumakta zorlanan öğrencilerde kod çözme müdahaleleri listenin üst sıralarında yer alıyor; anlama veya okuma sonuçları üzerinde medyan etki 0,48. Ortalama okurlarda aynı etki 0,19'a düşüyor.
Bir destek planı bu sayılara dayanabilir: en kırılgan öğrenciler için, anaokulundan itibaren, önce sistematik kod çözme.
Bu sayılar bir okulda neyi değiştirir
Rapor, kod çözme öğretiminin anaokulunda ve ilkokulun ilk yılında (CP), tüm öğrenciler için kurulmasını ve iki üç yıl sürdürülmesini öneriyor (National Reading Panel, 2000).
Panel ayrıca her programın öğretmenlere testler sunmasını istiyor; böylece ek sistematik öğretime ihtiyaç duyan çocuklar belirlenebilir (National Reading Panel, 2000).
Bir program bittikten dört ay ila bir yıl sonra, izleme etkisi 0,27'ye geriledi; derslerin sonunda bu etki 0,51'di (National Reading Panel, 2000). Ardından sürdürülen gerçek okuma, bu kazanımları canlı tutuyor.
Rapor ayrıca açık sorular bırakıyor: bir dersin ideal uzunluğu, yıl içinde kapsanacak harf-ses ilişkisi sayısı. Bu denge kararları öğretmen ekiplerine ait.
Kaynaklar
- National Reading Panel · « Teaching Children to Read: Reports of the Subgroups », rapport complet, NICHD, avril 2000 · 2000-04
- National Reading Panel · « Teaching Children to Read », version abrégée, copie ERIC ED444126, avril 2000 · 2000-04
- Ehri, Nunes, Stahl et Willows · « Systematic Phonics Instruction Helps Students Learn to Read », Review of Educational Research, 2001 · 2001-09
- Burns, Duke et Cartwright · « Evaluating Components of the Active View of Reading as Intervention Targets », School Psychology, 2023 · 2023-01