Belajar membaca: apa kata sains tentang kaedahnya

Kesimpulan yang dibina daripada 38 eksperimen

Laporan Teaching Children to Read diterbitkan pada April 2000. Bagi dekod, carian literatur meneliti 1 373 kajian yang diterbitkan sejak 1970; 38 daripadanya memenuhi kriteria kaedah panel, cukup untuk menghasilkan 66 perbandingan antara kumpulan murid. Setiap perbandingan menilai pengajaran sistematik padanan huruf dengan bunyi berbanding satu pendekatan lain (National Reading Panel, laporan penuh, 2000).

Keputusan bahagian ini diterbitkan pada 2001 dalam Review of Educational Research, oleh Linnea Ehri, Simone Nunes, Steven Stahl dan Dale Willows: kesan purata 0,41 sisihan piawai, diukur pada penghujung program (Ehri et al., 2001). Sisihan piawai menjadi unit perbandingan antara intervensi; panel menggelar kesan ini sederhana.

Kesemua 38 kajian itu meliputi murid berusia kira-kira 5 hingga 12 tahun, sebahagian besarnya dalam kelas biasa, dengan ujian sebelum dan selepas (National Reading Panel, 2000). Beberapa program yang dikaji tersebar luas di sekolah Anglo-Saxon, seperti Jolly Phonics dan Reading Mastery.

Apa yang dekod lakukan, dan apa yang tidak

Di sebalik purata 0,41, ukuran berbeza-beza. Keuntungan memuncak pada 0,67 sisihan piawai bagi perkataan biasa dan 0,60 bagi pseudokata, iaitu rentetan huruf tanpa makna. Pemahaman meningkat 0,27, bacaan lisan 0,25, dua tahap di atas sifar (National Reading Panel, 2000).

Panel juga menyatakan satu syarat: program yang hanya berpegang pada padanan huruf dengan bunyi, tanpa mempraktikkannya, memperoleh sedikit kesan; pembacaan teks kekal sebagai matlamat (National Reading Panel, 2000). Dalam kalangan murid lebih tua, kemajuan dalam dekod tidak disertai peningkatan pemahaman yang signifikan.

Di dalam kelas, ini menghasilkan dua fasa yang berkait: pengajaran eksplisit kod, dan penggunaannya dalam teks yang dibaca dan ditulis oleh murid.

Mula awal menggandakan kesan

Di prasekolah dan tahun pertama (CP), kesan purata mencapai 0,55 sisihan piawai; ia jatuh kepada 0,27 apabila pengajaran hanya bermula selepas tahun pertama (CP) (National Reading Panel, 2000). Laporan itu menyimpulkan bahawa mula awal berbaloi, dan diteruskan dua hingga tiga tahun.

Panel turut membandingkan format sokongan. Tuisyen individu menunjukkan 0,57 sisihan piawai; seluruh kelas kekal pada 0,39. Perbezaan antara format tersebut tidak signifikan secara statistik (National Reading Panel, 2000).

Pengajaran dalam kelas, sistematik dan dikekalkan dua hingga tiga tahun, menghasilkan kesan yang setanding dengan tuisyen individu (National Reading Panel, 2000). Tiada susunan khas diperlukan untuk memulakannya.

Murid yang sukar dahulu

Dalam perbandingan mengikut latar belakang sosial, kesan paling tinggi dalam kalangan kanak-kanak daripada keluarga kurang bernasib baik: 0,66 sisihan piawai, berbanding 0,44 dalam kalangan kanak-kanak daripada keluarga sederhana (National Reading Panel, 2000). Dalam kalangan kanak-kanak yang dikenal pasti menghadapi kesukaran membaca, ia jelas meningkatkan bacaan perkataan; keuntungan dalam pemprosesan teks lebih kecil.

Sintesis Burns, Duke dan Cartwright, yang terbit dalam School Psychology pada 2023, menganalisis semula 333 kajian daripada 26 meta-analisis: dalam kalangan murid yang sukar membaca, intervensi dekod berada di kedudukan teratas, dengan kesan median 0,48 pada pemahaman atau hasil bacaan. Dalam kalangan pembaca sederhana, kesan yang sama jatuh kepada 0,19.

Satu pelan sokongan boleh bersandar pada angka ini: dekod sistematik dahulu, sejak prasekolah, untuk murid yang paling rapuh.

Apa yang angka ini ubah di sekolah

Laporan itu mengesyorkan pengajaran dekod dilaksanakan di prasekolah dan tahun pertama (CP), untuk semua murid, dan diteruskan dua hingga tiga tahun (National Reading Panel, 2000).

Panel juga meminta setiap program menyediakan ujian kepada guru, untuk mengenal pasti kanak-kanak yang memerlukan tambahan pengajaran sistematik (National Reading Panel, 2000).

Empat bulan hingga setahun selepas tamat sesuatu program, kesan susulan menurun kepada 0,27, berbanding 0,51 pada penghujung sesi (National Reading Panel, 2000). Bacaan sebenar, yang diamalkan kemudian, mengekalkan pencapaian ini.

Laporan itu juga meninggalkan persoalan terbuka: panjang ideal satu sesi, bilangan padanan yang perlu diliputi dalam setahun. Pertimbangan ini kembali kepada pasukan pengajar.